Przyspieszone starzenie się związane z rosnącym ryzykiem raka u osób poniżej 50. roku życia, wynika z badania

Hemoglobina A1c, powszechnie znana jako HbA1c lub hemoglobina glikowana, jest kluczowym badaniem laboratoryjnym stosowanym do monitorowania długoterminowej kontroli poziomu cukru we krwi u osób z cukrzycą. Badanie to mierzy procent białek hemoglobiny w czerwonych krwinkach, do których przyłączona jest glukoza. Ponieważ czerwone krwinki zazwyczaj żyją około trzech miesięcy, badanie HbA1c dostarcza średniego obrazu poziomu cukru we krwi z ostatnich dwóch do trzech miesięcy, co czyni je bardziej kompleksowym niż codzienne pomiary glukozy, które pokazują poziom cukru we krwi tylko w jednym momencie.

Tworzenie hemoglobiny glikowanej następuje naturalnie, gdy glukoza w krwiobiegu wiąże się z hemoglobiną. Im wyższy poziom glukozy we krwi w czasie, tym więcej glukozy przyłącza się do cząsteczek hemoglobiny. Proces ten zachodzi nieprzerwanie przez cały okres życia czerwonych krwinek. U osób bez cukrzycy prawidłowy poziom HbA1c zazwyczaj waha się od 4 do 5,6 procent. Poziom między 5,7 a 6,4 procent wskazuje na stan przedcukrzycowy, sugerując zwiększone ryzyko rozwoju cukrzycy typu 2. Poziom HbA1c wynoszący 6,5 procent lub wyższy w dwóch oddzielnych badaniach jest jednym z kryteriów stosowanych do diagnozowania cukrzycy.

Pracownicy służby zdrowia wykorzystują badanie HbA1c do wielu celów. Pomaga ono diagnozować cukrzycę typu 2 i stan przedcukrzycowy, chociaż zazwyczaj nie jest stosowane do diagnozowania cukrzycy typu 1 ani cukrzycy ciążowej. U osób, u których już zdiagnozowano cukrzycę, regularne badanie HbA1c pomaga monitorować, jak dobrze działa ich plan leczenia. Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne generalnie zaleca, aby większość dorosłych z cukrzycą dążyła do poziomu HbA1c poniżej 7 procent, chociaż indywidualne cele mogą się różnić w zależności od wieku, ogólnego stanu zdrowia i innych czynników. Częstotliwość badań zależy od typu cukrzycy, planu leczenia i tego, jak dobrze kontrolowane są poziomy cukru we krwi, ale zazwyczaj wykonuje się je co trzy do sześciu miesięcy.

Kilka czynników może wpływać na wyniki badania HbA1c. Schorzenia wpływające na wymianę czerwonych krwinek, takie jak anemia, niedawna utrata krwi, transfuzje krwi lub niektóre genetyczne warianty hemoglobiny, mogą prowadzić do niedokładnych wyników. Choroby nerek, choroby wątroby i niektóre leki również mogą wpływać na wyniki badania. Badanie wymaga prostej próbki krwi i nie jest potrzebne żadne specjalne przygotowanie, takie jak post, co czyni je wygodnym dla pacjentów. Zrozumienie wyników HbA1c pomaga pacjentom i pracownikom służby zdrowia podejmować świadome decyzje dotyczące zarządzania cukrzycą, w tym dostosowania diety, ćwiczeń i leków w celu osiągnięcia lepszej kontroli poziomu cukru we krwi i zmniejszenia ryzyka powikłań związanych z cukrzycą.