Mobiele Bloedafnamedienst Gelanceerd door Spoedeisende Hulp Verpleegkundige in Prestatyn

Hepatitis C is een virale infectie die voornamelijk de lever aantast en kan leiden tot ernstige gezondheidscomplicaties als deze onbehandeld blijft. Het virus verspreidt zich via contact met geïnfecteerd bloed, meestal door het delen van naalden of andere drugsinjec­tie­apparatuur. Minder vaak kan transmissie plaatsvinden via ongesteriliseerde medische apparatuur, bloedtransfusies in landen zonder adequate screening, of van moeder op kind tijdens de bevalling. In tegenstelling tot sommige andere vormen van hepatitis wordt hepatitis C doorgaans niet verspreid via gewoon contact, voedsel, water of borstvoeding.

Veel mensen met hepatitis C ervaren geen symptomen in de vroege stadia van de infectie, wat de reden is waarom laboratoriumonderzoek cruciaal is voor de diagnose. Wanneer symptomen zich wel voordoen, kunnen deze vermoeidheid, koorts, misselijkheid, verlies van eetlust, buikpijn, donkere urine, kleiachtig gekleurde ontlasting, gewrichtspijn en geelzucht omvatten, wat een vergeling van de huid en ogen is. Omdat deze symptomen vaag kunnen zijn of verward kunnen worden met andere aandoeningen, blijft de infectie vaak jarenlang onopgemerkt. Gedurende deze tijd kan het virus progressieve leverschade veroorzaken, wat mogelijk kan leiden tot cirrose of leverkanker.

Laboratoriumonderzoek naar hepatitis C begint doorgaans met een screeningsbloedtest die antilichamen tegen het virus detecteert. Als deze eerste test positief is, worden aanvullende tests uitgevoerd om actieve infectie te bevestigen en de hoeveelheid virus in het bloed te meten, bekend als de virale lading. Verder onderzoek kan genotypering omvatten om de specifieke stam van het virus te identificeren, wat helpt bij het bepalen van behandelbeslissingen. Leverfunctietests en soms leverbeeldvorming of biopsie kunnen ook worden aanbevolen om de mate van leverschade vast te stellen.

Het goede nieuws is dat hepatitis C tegenwoordig zeer goed behandelbaar is met antivirale medicijnen die de infectie in de meeste gevallen kunnen genezen. De behandeling bestaat doorgaans uit het innemen van orale medicijnen gedurende acht tot twaalf weken, met genezingspercentages van meer dan negentig procent voor veel patiënten. Vroege detectie door middel van laboratoriumonderzoek is belangrijk omdat het behandeling mogelijk maakt voordat er significante leverschade optreedt. Mensen met een hoger risico, waaronder degenen die drugs hebben geïnjecteerd, bloedtransfusies hebben ontvangen vóór 1992, hiv hebben, geboren zijn uit moeders met hepatitis C, of langdurig hemodialyse hebben ondergaan, moeten screening bespreken met hun zorgverlener.