Biomarkery RNA we krwi mogą umożliwić wcześniejsze wykrywanie choroby Alzheimera

Dehydrogenaza mleczanowa, powszechnie znana jako LDH, jest enzymem występującym niemal we wszystkich tkankach organizmu. Odgrywa kluczową rolę w produkcji energii, pomagając przekształcać cukier w energię, którą komórki mogą wykorzystać. Gdy komórki są uszkodzone lub zniszczone, LDH jest uwalniana do krwiobiegu, co czyni ją użytecznym markerem do wykrywania uszkodzeń tkanek. Badanie krwi mierzące poziom LDH może pomóc pracownikom służby zdrowia w identyfikacji i monitorowaniu różnych schorzeń, w tym chorób wątroby, zawału serca, niektórych nowotworów i zaburzeń krwi.

Badanie LDH wykonuje się za pomocą prostej próbki krwi pobranej z żyły, zwykle w ramieniu. Zazwyczaj nie jest wymagane żadne specjalne przygotowanie, chociaż w niektórych przypadkach lekarz może poprosić o powstrzymanie się od jedzenia przez określony czas przed badaniem. Próbka krwi jest następnie wysyłana do laboratorium, gdzie technicy mierzą ilość obecnej LDH. Prawidłowe poziomy LDH mogą się nieznacznie różnić w zależności od laboratorium i zastosowanej metody, ale zazwyczaj wahają się od około 140 do 280 jednostek na litr u dorosłych. Poziomy poza tym zakresem mogą wskazywać na uszkodzenie tkanek lub chorobę.

Podwyższone poziomy LDH mogą wynikać z wielu różnych schorzeń, ponieważ enzym jest obecny w tak wielu tkankach w całym organizmie. Wysokie poziomy mogą wskazywać na chorobę wątroby, taką jak zapalenie wątroby lub marskość, schorzenia serca, w tym zawał serca lub niewydolność serca, choroby mięśni, niektóre rodzaje niedokrwistości, choroby płuc, zapalenie trzustki lub różne nowotwory, w tym chłoniaka i białaczkę. Intensywne ćwiczenia, niektóre leki, a nawet hemoliza próbki krwi podczas pobierania mogą również powodować tymczasowo podwyższone wyniki. Ponieważ LDH nie jest specyficzna dla jednego konkretnego narządu lub schorzenia, lekarze zazwyczaj stosują ją wraz z innymi badaniami w celu postawienia dokładnej diagnozy.

Istnieje pięć różnych form LDH, zwanych izoenzymami, które występują w różnych tkankach. LDH-1 znajduje się głównie w sercu i czerwonych krwinkach, LDH-2 w białych krwinkach, LDH-3 w płucach, LDH-4 w nerkach i trzustce, a LDH-5 w wątrobie i mięśniach szkieletowych. W niektórych przypadkach pracownicy służby zdrowia mogą zlecić badanie izoenzymów LDH w celu określenia, która konkretna forma jest podwyższona, co pomaga dokładniej wskazać źródło uszkodzenia tkanek. Te dodatkowe badania mogą dostarczyć cennych informacji do diagnozy i planowania leczenia.

Badanie LDH jest często wykorzystywane nie tylko do wstępnej diagnozy, ale także do monitorowania postępu choroby i odpowiedzi na leczenie, szczególnie u pacjentów z nowotworami. Regularne pomiary LDH mogą pomóc lekarzom ocenić, czy leczenie działa, czy choroba postępuje. Chociaż sam podwyższony poziom LDH nie dostarcza konkretnej diagnozy, stanowi ważną informację, która w połączeniu z innymi wynikami klinicznymi i badań pomaga pracownikom służby zdrowia podejmować świadome decyzje dotyczące opieki nad pacjentem.